Franka Zeelen, eigenaresse van Manege de Driesprong, is schrijfster van het boek ”Spelletjes met Pony’s” van Forte uitgevers. De lessen op de manege worden dan ook vaak afgesloten met een spelletje. Dat is niet alleen leuk voor de pony’s en de kinderen die rijden, maar ook heel nuttig. Voor kinderen is een spel veel motiverender dan droge dressuurstof. Veel kinderen zullen best willen proberen om precies op X halt te houden als hun instructeur dat vraagt, maar als ze een wedstrijdje kunnen winnen door precies boven een balk stil te gaan staan, spreekt dat hun veel meer aan. Rijtechnisch komt dat precies op hetzelfde neer, maar voor een kind is het veel duidelijker waarom dat halthouden zo precies op die ene plek moet gebeuren. Later, als ze dit onder de knie hebben, is het een koud kunstje om op X halt te houden. Vaak kunnen kinderen in het vuur van het spel veel meer dan ze zelf dachten. Ze zijn doortastender in hun hulpen en vergeten hun angst. Kinderen die nog niet goed durven te galopperen zullen in een spelletje proberen zo snel mogelijk te zijn. Als de pony dan in galop valt, gebeurt dat vaak zonder dat het kind zich dat realiseert, en zonder dat het kind in de stress schiet. Doordat het kind dan nog ontspannen zit, gaat het dan meestal prima, en vindt het kind het prachtig! Kinderen zullen tijdens een spel ook niet zo gauw opgeven als iets niet meteen lukt. Als een pony tijdens de les een bepaalde hoek niet in wil, dan laten ze hem gewoon de bocht afsnijden. Als het voor het spelletje belangrijk is om juist wel de hoek in te gaan, blijven ze het proberen tot het wel lukt. Spelletjes zijn ook voor de pony’s een leuke afwisseling. Ze mogen meedenken, mogen een keer een sprintje trekken, en hebben daar ook duidelijk lol in. Voor een pony is het leuk als er veel afwisseling in het werk zit; dus de ene keer dressuur, dan een keer springen, een buitenrit of een spelletje. Ook voor beginnende ruiters zijn spelletjes daarom erg leuk. Als ze nog moeite hebben met sturen en met hun balans, kun je nog niet met ze gaan springen of buitenrijden. Maar spelletjes kunnen al wel en er zijn ook nog eens ontzettend veel verschillende spelletjes, zodat de lessen nooit saai worden. Kinderen leren spelenderwijs omgaan met hun eigen angst en stress en met die van de pony. Het is heel wat anders om met 3 pony’s tegelijk zo snel mogelijk een slalom te moeten rijden dan om in je eentje een slangevolte met 3 bogen te rijden. De kinderen leren hoe een pony reageert op dit soort spanning. Daar hebben ze profijt van als ze buiten gaan rijden of op wedstrijd gaan. Door allerlei spelletjes te doen wennen pony’s aan vreemde dingen in de bak, aan muziek en vreemde geluiden. Daardoor zullen ze ergens anders ook minder gauw schrikken. Bij verschillende spelletjes blinken verschillende pony’s en kinderen uit. Soms komt het vooral op snelheid aan, dan weer meer op wendbaarheid of op hoe kalm en nuchter de pony blijft. Het is dus niet zo dat de kinderen die op wedstrijden altijd met een beker thuis komen ook met spelletjes altijd zullen winnen, hoewel het natuurlijk wel zo is dat degene die zijn pony het beste onder controle heeft de grootste kans heeft om te winnen. Zeker als je in de les bewust naar een spelletje toe oefent, is het vaker zo dat degene die het fanatiekst heeft meegedaan in de les het spelltje wint. Zo heeft iedereen kans om te winnen. Voor kinderen die (nog) geen wedstrijden rijden, zijn spelletjes een manier om in het rijden steeds volop uitdagingen te vinden. Niet iedereen vindt het leuk om winstpunten te jagen, en niet iedereen heeft de mogelijkheid om op wedstrijd te gaan. Een spectaculair spel houdt ook tieners die al een tijd rijden enthousiast, en voor beginners die nog lang niet aan wedstrijden toe zijn is een overwinning bij een spel in de les iets geweldigs!